Nu deze weblog al een tijdje de lucht in is, hebben misschien sommige mensen alleen maar even de behoefte om te klagen…

Dat kan!! Dat mag!! Dat is hier zelfs toegestaan!!

Plaats je reactie en je bent je frustraties meteen kwijt…

Histrionische persoonlijkheidsstoornis 

De onderstaande beschrijving is bedoeld om snel een beeld te krijgen van de stoornis. Hierdoor wordt de stoornis enigszins stereotype neergezet. De stoornis kan zich echter in allerlei gradaties voordoen en onderstaande omschrijving is dus zeker niet van toepassing op alle mensen die deze stoornis hebben.

Omschrijving

Deze stoornis heeft een aantal overeenkomsten met borderline. Personen met een histrionische persoonlijkheidsstoornis kunnen namelijk ook zeer heftig reageren op bepaalde (zelfs onbelangrijke) dingen: van heel vrolijk tot bijna hysterisch. Bovendien willen ze ook graag de aandacht. Ze staan het liefste in het middelpunt van de belangstelling, omdat ze onzeker zijn.

Normaal

In elke groep mensen zitten wel een of meerdere personen die altijd de aandacht willen. Ze vinden het leuk om te zien dat mensen naar hen luisteren of om hen lachen.

Afwijkend

De bui van een histrionische persoon kan tijdens een gesprek binnen een paar seconden helemaal omslaan. Als geen aandacht krijgen kunnen heel heftig reageren. Het verschil is mensen die in een groep de aandacht willen is dat die juist wel vaak veel zelfvertrouwen hebben.

Wat zijn nachtmerries:

Een nachtmerrie is een droom met een bijzondere intensiteit en met een inhoud die als vervelend wordt ervaren. Dit soort droom treedt gewoonlijk tijdens de REM-slaap op en kan van fysieke bewegingen vergezeld gaan.

Tot ongeveer de achttiende eeuw werden nachtmerries vaak als werk van demonen beschouwd. Die werden verondersteld op de borst te zitten van degene die een nachtmerrie had. Diverse vormen van magie en geestelijk bezit werden ook als oorzaken aangedragen. In de negentiende eeuw werd met name in Europa verondersteld dat een verkeerd dieet verantwoordelijk kon zijn voor nachtmerries.

Tegenwoordig wordt in het algemeen verondersteld dat er fysiologische oorzaken voor nachtmerries zijn, zoals hoge koorts. Tevens kunnen er psychologische redenen zijn, zoals een trauma of stress.

Het occasioneel hebben van een nachtmerrie is normaal, maar terugkomende nachtmerries kunnen mensen ertoe bewegen om psychiatrische hulp te zoeken.

Een recente ontwikkeling is het gebruik van beeldspraakrepetitie als methode om de gevolgen van nachtmerries en van algemene symptomen bij spanning en posttraumatische stress-stoornissen te verminderen.

De oorsprong van het woord nachtmerrie:

De oorsprong van het woord nachtmerrie heeft te maken met het oude woord mara, dat boze geest betekent. Er was ook een godin die Mara heette. ‘s Nachts kon ze zichzelf in een witte merrie met blauwe ogen en een rood koord om de hals veranderen. Op schilderijen is Mara soms ook te zien. Meestal wordt ze dan gevolgd door negen veulens of heeft ze negen hoofden, want negen was vroeger het getal van de duivel. In de Middeleeuwen probeerden de mensen de nachtmerrie te slim af te zijn Dat deden ze door gerstekorrels (een soort rijst) rond hun bed te strooien. De merrie had het dan veel te druk met het tellen van die korrels en lette nergens anders meer op.

Wat is Slaapwandelen?

Slaapwandelen is rondwandelen terwijl men slaapt en waarbij het lijkt alsof men wakker is. Slaapwandelen wordt in de psychoanalyse gexefnterpreteerd als een sluipweg van driften.

Het slaapwandelen geschiedt meestal in een halfbewuste toestand, waarin men zich wel bewust is van het eigen lichaam, maar de omgeving waarin men is, (gedeeltelijk) droomt, of via een droombewustzijn waarneemt. Meestal zijn de ogen van de slaapwandelaar tijdens zijn nachtelijke escapades gewoon open. Ook praten, zomaar of in reactie op anderen, is niet ongewoon, hoewel het gesprokene over het algemeen niet coherent is.

Dat men een slaapwandelaar niet zou mogen wekken, is een wijdverspreid misverstand. Wel moet men voorzichtig zijn, omdat een slaapwandelaar gedesorixebnteerd kan zijn, waarbij opvolgend handelen kan resulteren in zelfverwonding of verwonding van anderen.

Behandeling Slaap Apneu:

Er bestaan diverse opties voor behandeling. Daarbij moeten verschillende aspecten tegen het licht gehouden worden. Het is soms noodzakelijk de leefwijze aan te passen (gewichtsreductie, geen alcohol voor het slapen gaan, geen slaaptabletje). Soms is het mogelijk en/of noodzakelijk een operatie te laten verrichten die als doel heeft de luchtweg te verbeteren (bij een scheef neustussenschot of grote keelamandelen). Een andere manier bestaat erin een tennisbal te bevestigen in de rugzijde van de pyjama om zo te beletten dat op de rug wordt geslapen, vooral nuttig bij positie gebonden hypopnea of apnea. Andere middelen zoals neuspleisters of diverse spray’s zijn weinig succesvol, maar zijn wel de moeite waard om te proberen aangezien het weinig kost en zeker geen schade oplevert.

Bij milde vormen van OSAS wordt tegenwoordig vaak voor ‘s nachts een beugel (mandibulaire repositie apparatuur of MRA) gebruikt, die ervoor zorgt dat de tong niet meer naar achteren kan zakken. De apparatuur lijkt veel op bepaalde uitneembare beugels (activatoren) die orthodontisten gebruiken. Uitgebreid onderzoek de afgelopen tien jaar heeft aangetoond dat veel patixebnten met OSAS goed met MRA kunnen worden behandeld. Behandelingen met MRA hebben relatief weinig nadelen en bijwerkingen. Er bestaan momenteel meer dan 80 verschillende typen MRA.

Bij ernstig OSAS is continue positieve drukbeademing (continuous positive airway pressure of CPAP) de eerste keuze. CPAP is een soort omgekeerde stofzuiger, die met slang en neuskap een overdruk geeft in de neus/keelholte, waardoor deze niet langer kan dichtklappen. Deze therapie wordt vanwege zijn gelijkenis wel ‘de straaljager’ genoemd. Patixebnten noemen zich daarom ook graag ‘F16 piloten’. Daarmee proberen ze de negatieve kant van de behandeling een beter aanzicht te geven. Door middel van forums worden vaak ervaringen uitgewisseld. Hoewel deze behandeling zeer effectief kan zijn, wordt hij door veel patixebnten als belastend ervaren.

Daarom wordt er actief gezocht naar alternatieven. Nieuwe operatie technieken zijn daarom in onderzoek: De eerste is een zogeheten HTP-procedure, waarbij het hyoid (tongbeen) iets naar voren wordt verplaatst. De andere nieuwe techniek (die vooralsnog alleen in Antwerpen wordt toegepast) is een hyoid-expansie procedure, waarbij een titanium prothese wordt geplaatst tussen de twee helften van het tongbeen, om de keel tijdens het slapen wijder en beter open te houden. Andere operatietechnieken zoals UPPP (uvulo-palato-pharyngo-plastiek), LAUP (laser assisted uvulo plasty) en somnoplastiek zijn ofwel pijnlijk of hebben een matig tot wisselend succes.

Algemene informatie:

Men spreekt al van apneu als dit langer dan 10 seconden duurt. Ernstig wordt het als deze periodes langer worden, omdat het van invloed kan zijn op het zuurstofgehalte in de lichaamsweefsels. De ademhalingsstilstand kan zelfs oplopen tot 1 xe0 2 minuten en dat 100 tot 300 keer per nacht.

Men spreekt van een slaapapneusyndroom (SAS), als iemand per nacht minstens 30 apneus van tenminste 10 seconden heeft. Omdat er een groot scala in ernst van SAS bestaat, wordt een Apneu-Hypopneu Index (AHI) gebruikt. Daartoe wordt het aantal apneus per uur slaap bepaald. In het algemeen wordt een AHI van 5 x96 15 beschouwd als een milde vorm van slaapapneu, een AHI van 15 x96 30 wordt beschouwd als een gemiddelde slaapapneu en een AHI van 30 of meer wordt beschouwd als een ernstige vorm van slaapapneu. Het spreekt voor zich, dat naast de AHI, vooral ook de directe gevolgen voor de degene die het ondergaat bepalen hoe ernstig de vorm van slaapapneu is

De oorzaak van de apneus kan zijn:

• een afsluiting (obstructie) van de luchtwegen (OSAS)
• een falen van de hersenen in het geven van impulsen naar de ademhalingsspieren (CSAS)
• een combinatie hiervan

De belangrijkste symptomen zijn:

• hevig snurken
• geregeld plotseling wakker worden met een schok
• abnormale slaperigheid gedurende de dag
• altijd moe zijn
• "kort lontje hebben"

Actueel probleem:

Maar liefst 5% van de mannen heeft apneu (bij vrouwen zijn de aantallen iets lager), terwijl de meesten zich er niet van bewust zijn. Naarmate de vergrijzing voortschrijdt zal, ook door het groeiende overgewicht van de bevolking, het net zo’n serieus probleem worden als het nu bijvoorbeeld in Amerika is. Toch wordt het probleem door de meeste huisartsen slecht onderkend. Vaak komen mensen met vage klachten op het spreekuur, die worden afgedaan als burn-out verschijnselen. Rust geeft dan geen soelaas, maar verergert zelfs het probleem, door het sociale isolement waarin de patixebnt terecht komt.

Diagnose Narcolepsie:

De diagnose is eenvoudig wanneer alle symptomen van narcolepsie aanwezig zijn. Het wordt echter moeilijker wanneer slaapaanvallen niet vaak voorkomen en de cataplexie niet of nauwelijks aanwezig is.

Voor het vaststellen van narcolepsie zijn er twee testen, de polysomnografie en de multiple sleep latency test. Deze worden door een slaapspecialist in een slaaplaboratorium uitgevoerd. Bij de polysomnografie worden de hersenactiviteit en een aantal zenuw- en spierfuncties continu gemeten gedurende de nachtrust. Met deze test kunnen ook andere slaapstoornissen ontdekt worden.

Bij de tweede test (MSLT) geeft men tijdens de dag de patixebnt de gelegenheid om de twee uur te slapen gedurende 20 tot 40 minuten. Hierbij wordt de inslaaptijd gemeten en de REM-latentietijd (tijd tussen inslapen en eerste REM-fase). De slaaptechnieker gaat eveneens na of er zogenaamde SOREM’s (Sleep Onset REM’s: het onmiddellijk overgaan van waaktoestand naar REM-Slaap) optreden. Indien er twee of meer SOREM’s optreden tijdens 5 MSLT testen, kan dat een aanwijzing zijn voor narcolepsie.

Naast slaaptesten doet men bij narcolepsie ook een bloedonderzoek, waarbij de HLA antigeen concentratie gemeten wordt. Ook deze test is niet 100% sluitend, maar een positieve HLA reactie is een element meer tot de diagnose van narcolepsie.

Medicatie Narcolepsie:

Na de diagnose kan op verschillende manieren medicatie gegeven worden, maar deze medicatie is enkel gericht op symptoombestrijding.

Medicatie om de patixebnt tijdens het waken op te peppen:

• Ritalin xae (Methylfenidaat)
• Modiodal xae (Modafinil of Provigil)
• Alfavit

Medicatie ter regulatie van REM-slaap en onderdrukking van Cataplexie

• Antidepressiva zoals Efexorxae (Venlafaxine)

Medicatie om de kwaliteit van de nachtrust van de patixebnt te verbeteren

• GHB
• Neurontin

De behandeling bestaat vaak uit een mix van bovengenoemde medicatie, het resultaat is wisselend.

Neurologische verklaring:

Wanneer iemand wakker is, vertonen de hersengolven een regelmatig ritme. Wanneer deze in slaap valt worden de hersengolven langzaam zwakker en minder regelmatig. Dit stadium in de slaap heet de non-rapid eye movement (NREM)-slaap. Na ongeveer een half uur geven de hersengolven een actiever patroon hoewel de persoon in een diepe slaap is. In dit stadium dromen mensen. Het wordt gekenmerkt door snelle oogbewegingen (rapid eye movement of REM).

Bij narcolepsie zijn de volgorde en de lengte van de NREM en de REM-stadia gestoord. De REM-slaap treedt niet zoals gebruikelijk op na het NREM-stadium. Narcolepsie is dus een ziekte waarbij de REM-slaap op abnormale tijdstippen voorkomt. Sommige aspecten van de REM-slaap, zoals spierverslapping, slaapverlamming en levendige dromen, komen bij mensen die aan narcolepsie lijden op andere tijdstippen voor. Tijdens een aanval van cataplexie komt bijvoorbeeld spierverslapping voor. Tijdens het ontwaken of het in slaap vallen kunnen slaapverlamming en levendige dromen voorkomen.

Dat de hersenen niet de normale stadia van de sluimeren en diepe slaap volgen, heeft een aantal consequenties:

• Er is weinig diepe slaap gedurende de nachtrust waardoor de hersenen overdag dit willen compenseren.
• Narcoleptici vallen snel in wat een diepe slaap lijkt
• Narcoleptici worden plotseling wakker en zijn dan erg gedesorixebnteerd
• De dromen zijn erg levendig en worden vaak herinnerd

Zelfs bij enkele seconden slaap kunnen dromen voorkomen.

Oorzaken van narcolepsie:

Narcolepsie wordt in verband gebracht met een beschadiging aan de amygdala of amandelkernen. In de hersenen is er een eiwit gevonden dat bij een grote groep, zo niet alle, narcolepsiepatixebnten verminderd aanwezig is. Dit eiwit wordt hypocretine of orexine genoemd. Dit kan verklaren waarom narcolepsie in bepaalde families voorkomt.

Narcolepsie kan ook worden veroorzaakt door een ongeval en wordt dan aangemerkt als secundaire Narcolepsie.

Het belangrijkste kenmerk van narcolepsie is een overweldigende behoefte om gedurende de dag te slapen, zelfs na voldoende nachtrust.

Iemand die aan narcolepsie lijdt, wordt gemakkelijk slaperig of valt zomaar in slaap. Vaak gebeurt dit op ongepaste tijden en plaatsen. De slaapaanvallen komen gedurende de dag met of zonder waarschuwing voor en zijn onweerstaanbaar. Deze aanvallen kunnen meerdere keren per dag voorkomen. De slaperigheid kan lange tijd aanhouden. Bovendien kan de nachtrust versnipperd worden doordat een persoon vaak wakker wordt.

Drie andere klassieke symptomen van narcolepsie, die echter niet bij alle patixebnten voorkomen, zijn:

• Cataplexie: tijdelijk plotseling verlies van de spierfuncties. Dit kan varixebren van een lichte zwakheid (zoals slapheid bij hals of kniexebn, verzakte gezichtsspieren of onvermogen om duidelijk te praten) tot volledige lichaamsinstorting. De aanvallen worden door plotselinge emotionele reacties (zoals lachen, woede of angst) teweeggebracht en duren meestal enige seconden tot enkele minuten, in enkele zeldzame gevallen kan het uren duren. Gedurende de aanvallen blijft de persoon volledig bij bewustzijn.

• Slaapverlamming: tijdelijk zich niet kunnen bewegen of spreken vlak voor het in slaap vallen of het opstaan. Dit kan een paar seconden tot een paar minuten duren.

• Hypnagogische hallucinaties: levendige en vaak beangstigende droomachtige gewaarwordingen die voorkomen tijdens het dutten en het in slaap vallen.

Mensen die aan lichtere vormen van hypersomnia lijden kunnen ook dagslaperigheid, slaapverlamming en hypnagogische hallucinaties hebben.

In de meeste gevallen is het eerste symptoom van narcolepsie dat optreedt een bovenmatige en overweldigende dwang om overdag te slapen. Na maanden of jaren kunnen de overige symptomen mogelijk tegelijkertijd optreden.  De ontwikkeling van narcolepsie kan per persoon verschillen in ernst en volgorde van de symptomen. Ongeveer 20 tot 25 procent van de mensen met narcolepsie heeft alle vier de symptomen. De drang om overdag te gaan slapen blijft over het algemeen voor de rest van het leven. Dit geldt over het algemeen niet voor de overige symptomen.

De symptomen van narcolepsie, vooral overdag slapen en cataplexie, worden vaak zo erg dat het ernstige verstoringen veroorzaakt in zowel het sociale als het professionele leven van de zieke.

• Mensen met slapeloosheidproblemen kunnen het beste cafexefne vermijden. Cafexefne speelt vaak een belangrijke rol bij slapeloosheid. Cafexefne tref je onder andere aan in koffie, thee, matxe9, guarana, cacao (er zit geen cafexefne in cacao maar wel een andere stimulerend middel genaamd theobromine), kolanoot (dit is inclusief Cola). Deze stoffen tref je ook aan in x93energiedrankjesx94 zoals Red Bull en chocolade- / energie repen. Drink kruidenthee of gewoon water in plaats van cafexefnehoudende dranken.

• Richt je in de slaapkamer op slapen. Gebruik het bed zo min mogelijk voor andere dingen. Als je het bed ook gebruikt voor lezen, schrijven, TV kijken en andere niet-aan-slaap-gerelateerde bezigheden dan bestaat de kans dat je het bed niet meer associeert met slapen. Seksuele activiteit echter kan de slaap bevorderen.

• Sommige mensen kunnen slecht slapen omdat hun slaapkamer te licht is en andere hebben meer last van geluid. Een slaapkamer hoort donker en stil te zijn x92s nachts.

• Probeer niet na te denken over problemen, angsten en misschien fobiexebn. Als je blijft nadenken, komt je geest niet tot rust. Misschien is het een goed idee om problemen, zorgen en plannen voor de volgende dag op te schrijven in een dagboek, zo kan je ze niet vergeten en kan je met een gerust hart aan een heerlijke nacht slaap beginnen.

• Kalme en rustgevende muziek helpt uitstekend omdat het je iets neutraals geeft om op te focussen. Probeer eens te mediteren door je te concentreren op de muziek en je ademhaling. Ontspannende technieken zoals meditatie hebben bewezen dat ze kunnen helpen bij slaapproblemen. Ze brengen je gestresste geest en lichaam tot rust en dat schept een mogelijkheid voor een diepere en rustgevende slaap.

• Probeer een vast slaappatroon te ontwikkelen. Ga iedere avond op dezelfde tijd naar bed en probeer ook op een vaste tijd op te staan. Als je de wekker zet, kijk er dan x92s nachts niet telkens naar, zet desnoods iets voor het schermpje. Hiermee voorkom je dat je gaat uitrekenen hoeveel tijd je niet geslapen hebt en hoe weinig slaap je nog gaat krijgen. Nagaan hoe lang je geslapen hebt, kan je pas als je geslapen hebt, niet wanneer je ligt te wachten op de slaap.

• Slaap niet overdag.

Het beste medicijn

Probeer meerdere van bovengenoemde suggesties uit. Verander je levenswijze, eet anders of begin met mediteren. De meeste mensen experimenteren met verschillende methodes en vinden uiteindelijk een oplossing in een combinatie. Wees vastberaden, sta open voor nieuwe ideexebn en vind de juiste oplossing.